ยินดีต้อนรับ

เด็กโรงเรียนจันทร์ประดิษฐารามวิทยาคม

ทุกคน

มาเม้นให้ได้ตามสบาย

บอกด้วยว่ารุ่นไหน จบม.อะไร

ประวัติโรงเรียนเรา

โรงเรียนจันทร์ประดิษฐารามวิทยาคมก่อตั้งโดยดำริของคณะกรรมการจัดงานทำบุญอายุโรงเรียนวัดรางบัวครบ ๕๐ ปี เมื่อวันที่ ๒๘ มีนาคม ๔๒๕๗ คณะกรรมการ ประกอบด้วย
๑. นายสำเภา ถาวรอยู่ (อาจารย์ใหญ่โรงเรียนวัดรางบัว)
๒. หลวงพัฒน์ พลบริรักษ์ (นักเรียนเก่าโรงเรียนวัดรางบัว)
๓. นายสดับ มาศสกุล (นักเรียนเก่าโรงเรียนวัดรางบัว)
๔. นายแย้ม มีชื่น (นักเรียนเก่าโรงเรียนวัดรางบัว)
๕. นายเต็ม หันหาบุญ (ครูโรงเรียนวัดรางบัว)
๖. นายยอด อ่อนโอภาส (นายอำเภอภาษีเจริญ)
๗. นายทวี สมบัติพานิช (เสมียรตราอำเภอ)
๘. นางสาวเฉลิม จิตกล้า (ครูโรงเรียนวัดรางบัว)
๙. นายทองหยิบ วิจิตรสุข (อาจารย์ใหญ่โรงเรียนวัดนวลนรดิศ)
๑๐. นางสาวบุญศรี มุสิกานนท์ (ผู้ช่วยอาจารย์ใหญ่โรงเรียนวัดรางบัว)
ในขณะนั้นโรงเรียนวัดรางบัวเป็นโรงเรียนสหศึกษาและเปิดสอนสองผลัดมีนักเรียนเป็นจำนวนมาก สถานที่เรียนแออัด คับแคบ ไม่สะดวก คณะกรรมกาหารือกันว่า สมควรหาสถานที่ก่อตั้งโรงเรียนแห่งใหม่แยกเป็นโรงเรียนสตรีในที่สุดได้สถานที่ ในบริเวณวัดจันปะขาว ซึ่งยังมีที่ว่างอยู่อีกมากและอยู่ใกล้โรงเรียน วัดรางบัวคณะกรรมการจึงติดต่อ ขออนุญาตกับ พระอธิการ สมทรง ซึ่งเป็นเจ้าอาวาสวัดจันปะขาวขณะนั้นและเสนอเรื่องขอจัดตั้งโรงเรียนไปยัง กระทรวงศึกษาธิการ
ต่อมากระทรวงศึกษาธิการได้เช่าที่ดินของวัดจันปะขาวจำนวน ๑๙ ไร่ ๒ งาน ๕๐ ตารางวา เป็นสถานที่ตั้งโรงเรียน มัธยมศึกษาเฉพาะสตรีให้ชื่อว่า "โรงเรียนสตรีวัดจันปะขาว" ใช้อักษรย่อ "ส.จ." ตามประกาศตั้งโรงเรียนรัฐบาลของ
กระทรวงศึกษาธิการ ลงวันที่ ๑๕ กุมภาพันธ์ พ.ศ. ๒๔๙๙
เมื่อประกาศตั้งโรงเรียนแล้ว กรมวิสามัญศึกษา กระทรวงศึกษาธิการ ได้แต่งตั้ง นางนังคร คชะสุต ครูโรงเรียนสตรี
ศรีสุริโยทัย ดำรงตำแหน่งครูใหญ่เป็นคนแรกและรับนักเรียนหญิงชั้นมัธยมศึกษาปีที่ ๑ ถึงชั้นมัธยมศึกษาปีที่ ๔ จำนวน ๑๑๑ คน พร้อมครู ๒ คน จากโรงเรียนวัดรางบัว เปิดสอนตั้งแต่วันที่ ๓๐ ตุลาคม พ.ศ. ๒๔๙๙ เป็นต้นมานับว่าเป็นรุ่นบุกเบิกที่ได้
วางรากฐานการจัดการศึกษาของโรงเรียน ทั้งด้านอาคารสถานที่ วัสดุอุปกรณ์และการจัดการเรียนการสอน จนเป็นโรงเรียน
ที่มี ชื่อเสียงตลอดมาจนถึงปัจจุบันนี้ต่อมาได้มีการเปลี่ยนชื่อโรงเรียนตามลำดับ ดังนี้
พ.ศ.๒๕๐๑ เปลี่ยนชื่อเป็น "โรงเรียนสตรีวัดจันทร์ประดิษฐาราม" ตามชื่อของวัดที่เปลี่ยนจากวัดจันปะขาวเป็นวัดจันทร์ประดิษฐาราม และใช้อักษรย่อ "ส.จ."
พ.ศ.๒๕๑๓ เปลี่ยนชื่อเป็น "โรงเรียนจันทร์ประดิษวิทยาคม" เนื่องจากเปิดสอนนักเรียนสหศึกษาและใช้อักษรย่อ
"จ.ป.ว."
พ.ศ.๒๕๑๔ เปลี่ยนชื่อเป็น "โรงเรียนจันทร์ประดิษฐารามวิทยาคม" เพื่อให้ตรงกับชื่อวัดและคงใช้อักษรย่อ "จ.ป.ว." ตามเดิม
ปัจจุบันโรงเรียนจันทร์ประดิษฐรามวิทยาคมได้พัฒนาและเจริญก้าวหน้าเป็นโรงเรียนมัธยมศึกษาขนาดใหญ่สังกัด "สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษา กรุงเทพมหานคร เขต ๓"
นอกจากนี้โรงเรียนได้รับการสนับสนุนส่งเสริมและพัฒนา โดยมีองค์กรนิติบุคคลให้การช่วยเหลือสนับสนุน ดังนี้
๑. วัดจันทร์ประดิษฐาราม
๒. สมาคมผู้ปกครอง ครูและนักเรียนเก่าโรงเรียนจันทร์ประดิษฐารามวิทยาคม
๓. มูลนิธิผู้ปกครอง ครูและนักเรียนเก่าโรงเรียนจันทร์ประดิษฐารามวิทยาคม
๔. มูลนิธิวิไล ชาตรี เรืองสอน เพื่อการศึกษาโรงเรียนจันทร์ประดิษฐารามวิทยาคม
๕. มูลนิธิแพ-บุนนาก สงวน-สุร&33636;6#3609;&33607;6#3619;&33660;0&33648;6#3594;ื้อเจ่น เพื่อการศึกษาโรงเรียนจันทร์ประดิษฐารามวิทยาคม
๖. มูลนิธิเกษดำรงพาณิชเพื่อการศึกษาโรงเรียนจันทร์ประดิษฐารามวิทยาคม

ลาก่อน รั้ว น้ำเงินแดง

ลาก่อนชีวิต ม.ปลาย ลาก่อน ม.6 ลาก่อน จปว ลาก่อน เพื่อนทุกๆคน

ลาก่อน ท่าน อาจารย์ และคุณครู ที่ เคารพ ทุกท่าน

ในที่สุด ก็จบ ม.6 สักที่ บางคนที่ไม่ใช่ ม.6 อาจจะคิดว่า สบายแล้ว แต่ป่าวเลย ในใจทุกคนกับคิดว่าน่าเสียดาย เวลา 6 ปี ทำไม มันชั่งเร็วเหลือเกิน ( โครตรัก จปว เลย อยู่มาตั้ง 6 ปี )

ตอน จบ ม.3 มันยังไม่เศร้าขนาดนี้เลย อาจเป็นเพราะเพื่อนๆต่อที่ จปว กัน เยอะๆ แต่ ม.6 มันตรงกันข้ามเลย แค่มีเพื่อนได้เข้า มหาลัยเดี่ยวกัน ก็ ดีใจจะตายแล้ว

ชีวิตม.ปลาย 3ปีที่ผ่านมา เป็นความทรงจำที่ดีเหลือเกิน
แม้บางครั้งอาจมีหลายๆเรื่องที่ไม่ดีเกินขึ้น แต่พวกเราก็ผ่านช่วงเวลานั้นมาได้
พวกเราร่วมทุกข์ร่วมสุขกันมาตลอด บางครั้งก็เสียน้ำตาให้กันมาบ่อยๆ
บางครั้งก็ทะเลาะกัน

ช่วงเวลาที่อยู่ รร ไปวันๆกับไม่เคยคิดถึง รร แต่พอวันที่จะลาจาก รร กับเป็นช่วงเวลาที่ คิดถึง รร มากที่สุด

อีกไม่นานก็จะจากเพื่อนๆแล้ว

เพื่อนที่อยู่ด้วยกันมาหลายปี

เพื่อนที่อยู่ข้างเราเสมอ

ไม่ว่าวันนั้นเราจะยิ้ม รึ หัวเราะ รึ ร้องไห้

เพื่อนก็ยังคงอยู่ข้างเรา

นานนะ..กว่าที่เราจะหาเพื่อนดีๆสักคนได้

นานนะ..กว่าจะรู้ใจกันและกัน

แล้วก็นานนะ..กว่าเราจะรู้ว่าใครคือเพื่อนแท้ของเรา

แต่มันแป๊ปเดียวเอง

สำหรับการพูดว่า "ลาก่อน"

ลาก่อนเพื่อนที่คบกันมานานแสนนาน

ลาก่อน..สำหรับมิตรภาพดีๆที่มีให้กัน

ลาก่อน..รอยยิ้มที่ให้กำลังใจกันและกัน

ลาก่อน..เสียงหัวเราะเวลาที่พวกเรามีความสุข

ลาก่อน..คำปลอบใจเวลาที่เราร้องไห้

ลาก่อน..ทุกๆอย่างที่เราเคยทำร่วมกัน

ลาก่อน..สำหรับความทรงจำที่สวยงาม


บางครั้งความทรงจำดีดี อาจมีค่ามากกว่าคำว่า " รัก