ยังจำคำรำพัน เธอบอกฉันรักเราสอง
หัวใจมั่นไว้ใฝ่ปอง เคียงครองคู่กัน
แต่ไยเธอลืมรักร้าวเศร้าพลัน
ก่อนเธอเคยให้สัญญา เธอลืมเลือนเฉือนจิตใจ

อยากจะลืมเธอไม่อาจเผลอใจ ใฝ่ถึง
รักเอยเคยฝันเคยซึ้งไยจึงเปลี่ยนไป
นี่เธอคงลืมรักฉันหมดใจ
นานเนิ่นนานแค่ไหนใจยังพร่ำเพ้อ

เจ็บใจจำระกำชอกช้ำดวงใจ
ไฉนใจมันเสนอ
เธอยังคงไม่เคยพบความผิดหวัง
ดังเธอเคยทำไว้

สักวันหนึ่งเธอนั้นคงรู้สึก
ว่าคนที่ช้ำหัวใจ เจ็บจนหมองไหม้สุดทน
สักวันหนึ่งเธอนั้นคงร้องไห้
หมดสิ้นคนเห็นใจหมองหม่น



ยามเราตรมเดียวดาย หมดสายใย
ไร้รักเคียงคู่กาย เธอยังคงระเริงลุ่มหลงชาย
ฉันนั้นอาจชอกช้ำ แต่ฉันขอจำฝังใจ
วันใดเธอขื่นขม เมื่อรักจากไปไม่อาจลืม

วันใดเธอขื่นขม เมื่อรักจากไปไม่อาจลืม